Jak przyjemnie i wesoło spędzić czas?
Już podpowiadam z bohaterami książki Joanny Kmieć „Tajemnica trzynastego
piętra? Mowa o Oliwierze i Antoninie, których przygoda rozpoczyna się dnia
kiedy od deszczowego lata w Polsce ratuje ich podróż biznesowa mam do Szwecji,
gdzie jest słonecznie i ciepło. Oliwier jest niesamowicie podekscytowany, nowe
miejsce, ciekawy hotel i cała masa atrakcji. Jedyne co mu przeszkadza to
wszechobecna, pojawiająca się z
nienacka, np. w windzie, czy na pluszowej maskotce. Jedna z wypraw hotelowych
pozwala rozwiązać zagadkę. Nasi bohaterowie wędrują na 13 piętro, które z
powodu przesądów jest wyłączone z użytku. Gdy winda ulega zacięciu, a pulpit
ukazuje wcześniej nieobecny guzik z cyferkami jeden i trzy Oliwier wie, że to
nie może być przypadek. Dzieci trafiają do przedziwnego miejsca, gdzie woda
sięga po kostki i pokrywa cały korytarz, a drzwi do pokoi są zamknięte. Okazuje
się, że zamieszkują tam sympatyczne trolle, które dzielą się informacją jak
trafiły do tego niezwykle zwykłego miejsca, a z każdym słowem smutnej historii
poziom wody wokół nich się podnosi. Oliwier i Antonina postanawiają pomóc nowym
przyjaciołom, jednak nikt z dorosłych im nie wierzy, muszą poradzić sobie sami.
Już podpowiadam z bohaterami książki Joanny Kmieć „Tajemnica trzynastego
piętra? Mowa o Oliwierze i Antoninie, których przygoda rozpoczyna się dnia
kiedy od deszczowego lata w Polsce ratuje ich podróż biznesowa mam do Szwecji,
gdzie jest słonecznie i ciepło. Oliwier jest niesamowicie podekscytowany, nowe
miejsce, ciekawy hotel i cała masa atrakcji. Jedyne co mu przeszkadza to
wszechobecna, pojawiająca się z
nienacka, np. w windzie, czy na pluszowej maskotce. Jedna z wypraw hotelowych
pozwala rozwiązać zagadkę. Nasi bohaterowie wędrują na 13 piętro, które z
powodu przesądów jest wyłączone z użytku. Gdy winda ulega zacięciu, a pulpit
ukazuje wcześniej nieobecny guzik z cyferkami jeden i trzy Oliwier wie, że to
nie może być przypadek. Dzieci trafiają do przedziwnego miejsca, gdzie woda
sięga po kostki i pokrywa cały korytarz, a drzwi do pokoi są zamknięte. Okazuje
się, że zamieszkują tam sympatyczne trolle, które dzielą się informacją jak
trafiły do tego niezwykle zwykłego miejsca, a z każdym słowem smutnej historii
poziom wody wokół nich się podnosi. Oliwier i Antonina postanawiają pomóc nowym
przyjaciołom, jednak nikt z dorosłych im nie wierzy, muszą poradzić sobie sami.
Książka ukazuje, jak ważne są więzi
międzyludzkie, przyjaźń, zaufanie, fakt, że można na siebie wzajemnie liczyć i
że w grupie można więcej niż w pojedynkę.
międzyludzkie, przyjaźń, zaufanie, fakt, że można na siebie wzajemnie liczyć i
że w grupie można więcej niż w pojedynkę.
Bardzo sympatyczne ilustracje, umilające
lekturę książki, piękna kreska, forma zanikania kształtów. Książkę polecam
wszystkim dzieciom i dorosłym J, lubiącym przygody, niesamowite istoty i zagadki.
lekturę książki, piękna kreska, forma zanikania kształtów. Książkę polecam
wszystkim dzieciom i dorosłym J, lubiącym przygody, niesamowite istoty i zagadki.
Comments
Kreska rzeczywiście jest ciekawa. To musi być bardzo ciekawa pozycja!
Strasznie lubię takie ilustracje. Mialam Kubusia Puchatka w takim wykonaniu i bardziej mi się podobał niż w kolorowym wydaniu. Co do książki, o której wspominasz, to już widzę, że jest to idealna pozycja dla mojej córki.
Rzeczywiście cały czas zastanawiam się co TO jest. Fajne ilustracje, choć okładka wskazuje na kolory wewnątrz, to jednak można zostać zaskoczonym rozpoczynając lekturę 🙂
Myślę,że to może być całkiem fajna książka.
Historia wyglada na ciekawą, chociaż przyznam, że nie lubię tego typu szaty graficznej.
Dla starszych dzieci to na pewno fajna propozycja ��
Fajna książka dla dużych i małych 🙂
Szwecja i trolle, już się zakochałam <3
ciekawe rysownictwo, może przypaść do gustu aczkolwiek mi tak srednio sie podoba