Ja ostatnio znowu wróciłam do mojego
serialu wszechczasów – „Daleko od szosy”. Oglądam go z wielkim sentymentem i z
pewnego rodzaju rozrzewnieniem i tęsknotą. Widząc, jak łatwo wówczas było
znaleźć, zmienić pracę, aż mi żal, że one już odeszły. Zastanowiłam się jednak
i myślę że ludzie tamtych czasów, gdyby mogli spojrzeć na naszą rzeczywistość,
pewnie zazdrościliby nam tego, że w sklepach jest wszystko, że możemy sobie
kupić mieszkanie. Kiedyś mieli pieniądze, może nie były to kokosy, a nie mieli
możliwości zakupu pożądanych artykułów. Trafnym jest powiedzenie, że „dobrze
jest tam, gdzie nas nie ma”.
serialu wszechczasów – „Daleko od szosy”. Oglądam go z wielkim sentymentem i z
pewnego rodzaju rozrzewnieniem i tęsknotą. Widząc, jak łatwo wówczas było
znaleźć, zmienić pracę, aż mi żal, że one już odeszły. Zastanowiłam się jednak
i myślę że ludzie tamtych czasów, gdyby mogli spojrzeć na naszą rzeczywistość,
pewnie zazdrościliby nam tego, że w sklepach jest wszystko, że możemy sobie
kupić mieszkanie. Kiedyś mieli pieniądze, może nie były to kokosy, a nie mieli
możliwości zakupu pożądanych artykułów. Trafnym jest powiedzenie, że „dobrze
jest tam, gdzie nas nie ma”.
