Potrzebuję mojego potwora Amanda Noll Wydawnictwo CzyTam – recenzja

Dzieci boją się ciemności, ciemnego pokoju,
zamkniętej szafy, czy przestrzeni pod łóżkiem. Pewnie nie tylko ja przykrywałam
w nocy stopy z obawy, że coś spod łóżka mnie wciągnie. Co tam dzieci, my
dorośli również czujemy dreszcz na plecach, gdy dookoła jest ciemno. A nóż coś
wyskoczy, pojawi się ciemna postać.

Wydawnictwo CzyTam proponuje książkę, która
pozwala przełamać strach, nauczyć się z nim żyć, przeciwstawić się własnym lękom.

Książka opowiada o chłopcu imieniem Ignaś,
który znajduje pod łóżkiem kartkę, będącą wiadomością od jego potwora. Okazuje się,
że Gab zrobił sobie wolne i poszedł na ryby.

Wydawać by się mogło, że Ignaś się ucieszy,
jednak chłopiec przywiązał się do swojego potwora, którego zaczął traktować jak
przyjaciela, przytulankę, bez której nie potrafił zasnąć. To, co wydawać by się
mogło, że Ignasia będzie straszyło, np. zielona wydzielina, którą wydala
potwór, skrobanie szponami o ramę łóżka, jest dla niego czymś znajomym, co
wręcz daje mu poczucie bezpieczeństwa i pozwala usnąć. Kiedy więc pojawiają się
potwory na zastępstwo, żaden nie jest w stanie zastąpić Gaba. Kiedy nasz
bohater traci nadzieję na powrót ukochanego potwora, ten się zjawia i pomaga mu
zasnąć. Gab i Ignaś są dla siebie stworzeni, uzupełniają się, nie mogą bez siebie
funkcjonować.

Ta książka rzuca nowe światło, pozwala
spojrzeć z innej perspektywy na to, co jest dla nas straszne i przekonuje
dziecko, że strach może oswoić i tak naprawdę nie ma się czego bać.

Książka jest pięknie wydana. Twarda, sztywna
okładka, piękne ilustracje, żywe kolory, dbałość o szczegóły, strony są grube i
śliskie. To świetna lektura dla przedszkolaków i młodych uczniów.

Czytając dzieciom taką książkę oswajamy je z „strachami”.
Podpowiada ona rodzicom i dzieciom jak oswoić demony, chociażby nadając im
imiona.